Van: Berend Strik
Verzonden: maandag 3 augustus 2026 18:29
Beste Ton,
Wat fijn om weer van je te horen. We hebben eerder samengewerkt en ik herken in je brief meteen de zorgvuldigheid die ik toen al waardeerde. Je stelt de goede vragen en ik wil ze niet wegwuiven maar erop ingaan.
Over Wijdeveld: we poetsen niets weg, maar we hangen het ook niet aan de muur.
Zijn oorlogsverleden wordt benoemd in de persmap en in de documentatiemap die in de tentoonstelling ter inzage ligt met o.a. Keunings proefschrift als bron en met de correspondentie rond de voorbereiding erbij, ook die van de andere kunstenaars.
Wie de tentoonstelling werkelijk bestudeerd, vindt daar alles onverbloemd. We kiezen daar bewust voor: niet iedere maker verhoudt zich op dezelfde manier tot dat verleden.
En we willen niemand één gedeelde framing opleggen, ook jou niet. De stilte bij andere presentaties van Wijdeveld is voor ons het waarschuwende voorbeeld; dit is het tegendeel van stilte, maar dan gedocumenteerd in plaats van geproclameerd.
Geen enkele deelnemer hoeft dat verleden op zich te nemen, zeker niet binnen een A3.
Maar eigenlijk gaat je brief over iets anders: of je erbij past.
En daar moest ik aan jouw eigen zin denken : 'kunst terugbrengen naar de kunst zelf'. Want wat is onuitgevoerd werk anders dan dat? Het bestaat niet als iets: niet als waar, niet als iets dat verhandeld of geteld kan worden. Het bestaat alleen als gedachte, als verlangen, als mogelijkheid. Kunst in haar meest teruggebrachte, meest eigen vorm. Wat jij met R.S.O.L. bepleit en wat U-Turn onderzoekt, raakt elkaar daar.
Het modernisme wilde alles uitvoeren, alles bouwen en enkele keren ontspoorde het daarin. U-Turn is geen eerbetoon aan dat verlangen maar een omkering ervan; de titel meent het. Het onuitgevoerde kan bij ons dan ook alles zijn: een weigering, een kritiek, een droom die zich niet liet verzilveren.
Dat jouw werk zich tegen die kapitalistische en rechtse logica keert, maakt je geen buitenstaander in deze tentoonstelling; het maakt je een van de stemmen waar ze niet zonder kan.
Zonder tegenstemmen wordt het een voetnoot bij de architectuurgeschiedenis; met jou erbij wordt het een gesprek.
Ik vertel je graag wie er verder op onze lijst staan en wie al hebben toegezegd en hoe het geheel zich vormt.
Bel me gerust of kom langs op de Ertskade als je in Amsterdam bent.
Het zou me oprecht veel waard zijn als je meedoet.
Hartelijke groet,
Berend
terug / return
Verzonden: maandag 3 augustus 2026 18:29
Beste Ton,
Wat fijn om weer van je te horen. We hebben eerder samengewerkt en ik herken in je brief meteen de zorgvuldigheid die ik toen al waardeerde. Je stelt de goede vragen en ik wil ze niet wegwuiven maar erop ingaan.
Over Wijdeveld: we poetsen niets weg, maar we hangen het ook niet aan de muur.
Zijn oorlogsverleden wordt benoemd in de persmap en in de documentatiemap die in de tentoonstelling ter inzage ligt met o.a. Keunings proefschrift als bron en met de correspondentie rond de voorbereiding erbij, ook die van de andere kunstenaars.
Wie de tentoonstelling werkelijk bestudeerd, vindt daar alles onverbloemd. We kiezen daar bewust voor: niet iedere maker verhoudt zich op dezelfde manier tot dat verleden.
En we willen niemand één gedeelde framing opleggen, ook jou niet. De stilte bij andere presentaties van Wijdeveld is voor ons het waarschuwende voorbeeld; dit is het tegendeel van stilte, maar dan gedocumenteerd in plaats van geproclameerd.
Geen enkele deelnemer hoeft dat verleden op zich te nemen, zeker niet binnen een A3.
Maar eigenlijk gaat je brief over iets anders: of je erbij past.
En daar moest ik aan jouw eigen zin denken : 'kunst terugbrengen naar de kunst zelf'. Want wat is onuitgevoerd werk anders dan dat? Het bestaat niet als iets: niet als waar, niet als iets dat verhandeld of geteld kan worden. Het bestaat alleen als gedachte, als verlangen, als mogelijkheid. Kunst in haar meest teruggebrachte, meest eigen vorm. Wat jij met R.S.O.L. bepleit en wat U-Turn onderzoekt, raakt elkaar daar.
Het modernisme wilde alles uitvoeren, alles bouwen en enkele keren ontspoorde het daarin. U-Turn is geen eerbetoon aan dat verlangen maar een omkering ervan; de titel meent het. Het onuitgevoerde kan bij ons dan ook alles zijn: een weigering, een kritiek, een droom die zich niet liet verzilveren.
Dat jouw werk zich tegen die kapitalistische en rechtse logica keert, maakt je geen buitenstaander in deze tentoonstelling; het maakt je een van de stemmen waar ze niet zonder kan.
Zonder tegenstemmen wordt het een voetnoot bij de architectuurgeschiedenis; met jou erbij wordt het een gesprek.
Ik vertel je graag wie er verder op onze lijst staan en wie al hebben toegezegd en hoe het geheel zich vormt.
Bel me gerust of kom langs op de Ertskade als je in Amsterdam bent.
Het zou me oprecht veel waard zijn als je meedoet.
Hartelijke groet,
Berend
terug / return